Als ze in de trein langs het Windpark Nijmegen-Betuwe komt, denkt ze: dat zijn ook míjn windmolens. ‘Dat voelt gaaf. Stoer dat we dat in zo korte tijd hebben gefikst.’ Ingrid Kerkvliet werd lid van het windpark zodra dat kon.
De groene burger
‘We hebben een klimaatprobleem en de vraag is: wat doe je er zelf aan. Ik ben al sinds mijn elfde vegetariër, we hebben al lang zonnepanelen op het dak, ik doe bijna alles met fiets en trein, kortom alles wat je als groene burger kunt doen. Dat voelt soms wel als iets minimaals en dan is het mooi als je met meer mensen iets groters neer kunt zetten.’
Kerkvliet omarmde het windpark dus vanuit idealisme. ‘Op de algemene ledenvergaderingen zag je ook wel mensen die voor het geld meedoen, de – even gechargeerd – “serieuze grijze mannen”, die spraken over kosten en rendement. Ik ga niet rekenen en puzzelen, ik denk: het komt wel goed. Idealisten en mensen die secuur naar de cijfers kijken: je hebt ze allebei nodig.’
Niet duurzame bank
Het enige smetje op het project vindt ze de keuze van de bank voor de financiering. ‘Je kunt zeggen dat het geld dat de Rabobank in het windpark steekt, niet in vervuilende industrieën kan stoppen, maar die bank investeert heel veel in de huidige níet-duurzame landbouwsector, zoals in grote varkensboeren, en dat vind ik totaal niet passen bij duurzaam beleid. Maar ja, je beslist niet alleen.’
In haar werk kiest ze uitsluitend voor groene projecten, zoals ‘Future For Nature’, dat wereldwijd jonge ambitieuze, innovatieve natuurbeschermers steunt, ‘zeg maar de nieuwe Jane Goodall of David Attenborough’. Ze is in Nijmegen campagneleider van Operatie Steenbreek, het initiatief om de betegeling van particuliere tuinen en van openbare pleinen en schoolpleinen te vervangen door groen. Bij hoosbuien loopt dan het water beter weg en bij hitte zorgt een groene omgeving voor koelte.
Zelf woont ze in een wijk met weinig groen. ‘Als het 40 graden is, mis je hier echt de schaduw van bomen als je over straat loopt.’
Landbouwgrond voor zonnepanelen
Met het idee voor het zonnepark heeft ze wel zitten worstelen. ‘Ik denk dat het voedselvraagstuk nog groter is dan het klimaatprobleem, dus ik vind het eigenlijk geen goede ontwikkeling om landbouwgrond te gebruiken voor een zonneweide. Een argument is dat de grond toch zo doods is dat je er niets mee kunt, maar je moet er echt kritisch naar kijken. Toch geef ik het aarzelend mijn zegen: de Gelderse Natuur- en Milieufederatie doet ook mee, dus ik vertrouw erop dat ze alles doen om de biodiversiteit in en op de zonneweide te versterken.’
Een groot pluspunt is ook hier dat het project wordt gedragen door burgers die meeprofiteren, vindt Ingrid Kerkvliet. Het geld gaat níet naar ‘de grote jongens en meisjes. En ook als stad profiteer je mee van zulke projecten. Hoe vaak ik al niet in de landelijke pers over het windpark heb gelezen… Je kunt je als stad hier – terecht – mee profileren.’
Foto Ingrid: Vincent Moll Fotografie
